இனிக்கும் தமிழ்

கம்ப இராமாயணம் 

இரவு..

இரவெல்லாம் இருள் கவிழ்ந்திருக்கிறது. 

சூரியன் வந்த பின், இருள் இருந்த இடம் தெரிவதில்லை. 

அது போல

இராமா, 

இதுவரை எப்படியோ தெரியாது, 

ஆனால் நீ வந்த பின், இந்த உலகில் துன்பம் என்று ஒன்று இருக்க முடியாது என்கிறான் விஸ்வாமித்திரன்.

எங்கே ?

இராமன் பாதத் துளி பட்டு அகலிகை சாப விமோசனம் பெற்ற இடத்தில்.

மிக மிக அருமையான பாடல், ஆழமான பாடலும் கூட....

‘இவ்வண்ணம் நிகழ்ந்த வண்ணம்;

இனி. இந்த உலகுக்கு எல்லாம்

உய்வண்ணம் அன்றி. மற்று ஓர்

துயர் வண்ணம் உறுவது உண்டோ?

மை வண்ணத்து அரக்கி போரில்.

மழை வண்ணத்து அண்ணலே! உன்

கை வண்ணம் அங்குக் கண்டேன்;

கால் வண்ணம் இங்குக் கண்டேன்.’

இவ்வண்ணம் = இந்த மாதிரி

நிகழ்ந்த வண்ணம் = நிகழ்ந்த பின். அகலிகை சாப விமோசனம் பெற்ற பின்

இனி. = இனிமேல்

இந்த உலகுக்கு எல்லாம் = இந்த உலகத்திற்கு எல்லாம்

உய்வண்ணம் அன்றி = உய்யும் வழி அன்றி

மற்று ஓர் = வேறு ஒரு

துயர் வண்ணம் = துயரங்கள்

உறுவது உண்டோ? = நேர்வது உண்டோ? (கிடையாது)

மை வண்ணத்து = மை போன்ற கரிய நிறம் கொண்ட

அரக்கி =அரக்கி (தாடகை)

போரில்.= சண்டையில்

மழை வண்ணத்து அண்ணலே! = மழை முகில் போன்ற கரிய நிறம் கொண்ட அண்ணலே

உன் = உன்னுடைய

கை வண்ணம் = கை வண்ணமாகிய வில்லாற்றலை

அங்குக் கண்டேன் =அங்கு கண்டேன்

கால் வண்ணம் = சாப விமோசனம் தரும் திருவடியின் வண்ணத்தை

இங்குக் கண்டேன் = இங்கு கண்டேன்

இதில் என்ன ஆழம் என்று கேட்கறீர்களா? எழுதியவன் கம்பன்...

பாடலில் எத்தனை வண்ணம் ?

இவ்வண்ணம்

நிகழ்ந்த வண்ணம்

உய்வண்ணம்

துயர் வண்ணம்

மை வண்ணம்

மழை வண்ணம்

கை வண்ணம்

கால் வண்ணம்

மொத்தம் எட்டு வண்ணம். இறைவனை எண்குணத்தான் (எட்டு குணம் உள்ளவன் என்று சொல்வது மரபு).

கோளில் பொறியின் குணமிலவே எண்குணத்தான்

தாளை வணங்காத் தலை.

என்பார் வள்ளுவர்.

அது என்ன கை வண்ணம், கால் வண்ணம் ?

ஒருவர் மேல் அன்பு செலுத்தும் போது நாம் கையை உபயோகப் படுத்துகிறோம்...அணைப்பது, கட்டி கொள்வது, கையேடு கை பின்னிகொள்வது போன்ற அன்பின் வெளிப்பாடுகளாய்

ஒருவர் மேலோ அல்லது ஒன்றன் மேலோ கோவமோ வெறுப்போ வரும்போது அதை காலால் எட்டி உதைக்கிறோம்

அன்புக்கு கை, வெறுப்புக்கு கால்.

ஆனால் இராமனோ, கோவம் கொண்ட அரக்கியின் மேல் கை வண்ணம் காண்பித்தான், அன்பு கொண்ட அகலிகை மேல் கால் வண்ணம் காட்டினான்.

விஸ்வாமித்திரன் ஆச்சரியப் படுகிறான்.

வண்ணம் வண்ணம் என்று சொல்லிக் கொண்டு வந்த கம்பன், அரக்கியயையும் இராமனையும் வண்ணமயமாகவே வருணிக்கிறான்.

மை வண்ணத்து அரக்கி, மழை வண்ணத்து அண்ணலே என்று.

பொய், சூது, கொலை போன்ற கெட்ட குணங்களால் நிறைந்ததால் மை போன்ற கரிய நிறத்து அரக்கி.

பிறருக்கு கொடுப்பதற்காகவே நீர் கொண்டு கருத்ததால் மழை மேகம் கருக்கிறது.. எனவே அந்த கரு மேகம் இராமனின் கருமைக்கு உதாரணம்

இராமன் மிதிலைக்கு வருகிறான். சாலையில் நடந்து வருகிறான். மேலே மாளிகையில் இருந்து சீதை காண்கிறாள். முதல் தடவை இருவரும் பார்த்துக் கொள்கிறார்கள்.

பார்த்த அந்த கணத்திலேயே காதல் பிறக்கிறது. இருவர் இதயமும் இடம் மாறுகிறது.

இருவரும் மாறிப் புக்கு இதயம் எய்தினார் என்பான் கவிச் சக்கரவர்த்தி கம்பன்.

பருகிய நோக்கு எனும்
    பாசத்தால் பிணித்து,
ஒருவரை ஒருவர் தம்
    உள்ளம் ஈர்த்தலால்,
வரி சிலை அண்ணலும்
    வாள் கண் நங்கையும்
இருவரும் மாறிப் புக்கு
    இதயம் எய்தினார்.

இவ்வண்ணம் நிகழ்ந்த வண்ணம்; இனி, இந்த உலகுக்கு எல்லாம்

உய்வண்ணம் இன்றி, மற்று ஓர் துயர் வண்ணம் உறுவது உண்டோ?

மை வண்ணத்து அரக்கி போரில், மழை வண்ணத்து அண்ணலே! உன்

கை வண்ணம் அங்குக் கண்டேன், கால் வண்ணம் இங்குக் கண்டேன்!--  4

இவ்வண்ணம் நிகழ்ந்த வண்ணம்

திரு அருட்பா - கேட்பதற்கு முன்னே பாவ மன்னிப்பு

...

நாம் ஏதோ பாவம் செய்துவிட்டோம்.பின்னர் நம் தவறினை எண்ணி வருந்தி, அதற்கு இறைவனிடம் மனதார மன்னிப்புக் கேட்க எண்ணுகின்றோம்.

அப்படிப்பட்ட நிலையில் நாம் மன்னிப்புக் கேட்கும் முன்னரே இறைவன் நம்மை மன்னித்துவிடுவானாம்...

வள்ளலார் சொன்னதைப் பாருங்கள்..

இறைவனிடம் சென்று, தான் செய்த பாவங்களை சொல்லி, "மன்னித்துக் கொள், இனிமேல் இப்படி செய்ய மாட்டேன்" என்று சொல்வதர்க்கு முன்னேயே அவன் மன்னித்தது மட்டும் அல்ல...கருணையும் பொழிந்தான்...அதற்கு என்ன கை மாறு செய்வேன் என்று உருகுகிறார் வள்ளலார்....

பாடல் 

தனியே கிடந்து மனங்கலங்கித் தளர்ந்து தளர்ந்து சகத்தினிடை

இனியே துறுமோ என்செய்வேன் எந்தாய் எனது பிழைகுறித்து

முனியேல் எனநான் மொழிவதற்கு முன்னே கருணை அமுதளித்த

கனியே கரும்பே நின்தனக்குக் கைம்மா றேது கொடுப்பேனே

பொருள் 

தனியே கிடந்து = தனியாகக் கிடந்து 

மனங்கலங்கித் = மனம் கலங்கி

தளர்ந்து தளர்ந்து = மீண்டும் மீண்டும் தளர்ந்து 

சகத்தினிடை = இந்த உலகத்தில்

இனியே துறுமோ = இனி ஏதுருமோ = இனி என்ன நிகழுமோ

என்செய்வேன் = என்ன செய்வேன்

எந்தாய் = என் தாய் போன்றவனே

எனது பிழைகுறித்து = எனது குற்றங்களை குறித்து

முனியேல் = கோவித்துக் கொள்ளாதே

எனநான் = என்று நான்

மொழிவதற்கு முன்னே = சொல்வதற்கு முன்னே

கருணை அமுதளித்த = உன் கருணை என்ற அமுது அளித்த 

கனியே = கனியே

கரும்பே = கரும்பே

நின்தனக்குக் = உனக்கு

கைம்மா றேது கொடுப்பேனே = கை மாறாக என்ன தருவேன் ? (ஒன்றும் தர முடியாது என்பது பொருள்) 

இனிக்கும் தமிழ்

சித்தத் தொகை திருக்குறுந்தொகை.தேவாரத் திருப்பதிங்களில் மிகவும் அதிகமான (முப்பது) பாடல்களைக் கொண்ட பெருமை உடையது இந்த திருப்பதிகம். தன்னைப் பற்றி சிந்திக்கும் மனதினை உடைய அடியார்கள் என்று இந்த பதிகம் தொடங்கப் பெறுவதால் சித்தக் குறுந்தொகை என்ற பெயர் வந்தது. இங்கே சித்தம் என்ற சொல் மனதினை குறிக்கின்றது. இந்த பாடலின் மற்றொரு சிறப்பு, பன்னிரண்டு உயிரெழுத்துகள், ஆய்த எழுத்து, மற்றும் பதினெட்டு மெய்யெழுத்துகள் ஒவ்வொரு பாடலிலும் முதலில் வரும் வண்ணம் சொற்கள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. அதே சமயத்தில் தமிழ் மொழியின் இலக்கண வரம்பினை மீறாத வண்ணம் இந்த பாடல்கள் அமைந்துள்ளன. தமிழ் இலக்கண விதியின் படி எந்த சொல்லிலும் முதலில் வாராத ட, ண, ய. ழ, ற,. ன ஆகிய எழுத்துக்களை, அகர இகரங்களை இணைத்து சொற்களாக்கி பாடலைத் துவக்கியுள்ளார்.

அதே போல்..

"ஙப் போல் வளை , 

ங என்ற எழுத்தை முதல் எழுத்தாக கொண்டு தமிழ் பாடல்கள் உள்ளதா என்று ஆராயும் போது அவ்வையின் ஆத்திச்சூடி தவிர்த்து திருநாவுக்கரசர் தம் பாடலில் பாடலின் முதல் எழுத்தாக பயன் படுத்தி உள்ளார் இப்பதிகத்தில்.

பெருமானின் திருவருளினால், நந்தி படுத்திருக்கும் நிலை ங எழுத்தினை ஒத்திருக்கும் தன்மையினை அப்பர் பிரான் உணர்ந்தார் போலும். எங்கும் எதிலும் பெருமானையோ பெருமானைச் சார்ந்த பொருட்களையும் காணும் அப்பர் பிரானுக்கு ங என்ற எழுத்தின் அமைப்பு, நந்தி படுத்திருக்கும் நிலையினை உணர்த்தவே, அந்த எழுத்தினையே நந்தியம்பெருமானாக உருவகித்து, நந்திக் கொடியினை உடைய பெருமான் என்பதற்கு பதிலாக ஙகர வெல்கொடியான் என்று பெருமானை அழைக்கின்றார்.

ஙகர வெல் கொடியானொடு நன்னெஞ்சே

       நுகர நீ உனைக்கொண்டு உயப் போக்குறில்

       மகர வெல்கொடி மைந்தனைக் காய்ந்தவன்

       புகரில் சேவடியே புகலாகுமே

விளக்கம்:

வெல்கொடி=எவரையும் வெல்லும் கொடி; ஙகர=ங எழுத்தினைப் போன்று படுத்த  நிலையில் இருக்கும் இடபம்; மகர வெல்கொடி மைந்தன்=மீனைத் தனது கொடியின் சின்னமாக வைத்துள்ள மன்மதன்; பெருமானிடம் மட்டுமே தோல்வி கண்ட மன்மதன், ஏனையோரிடம் வெற்றி பெற்றமையால் வெல்கொடி என்று மன்மதனின் கொடியை அப்பர் பிரான் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார்.

பொழிப்புரை:

நல்ல நெஞ்சமே, ங என்ற எழுத்தினை நினைவூட்டும் வகையில் படுத்திருக்கும் இடபத்தின் சித்திரத்தைத் தனது கொடியினில் ஏந்திய பெருமானின் நினைவுகளை அனுபவித்து உனது வாழ்க்கையை உய்யும் வகையில் செலுத்த வேண்டும் என்று நீ விரும்புவாயாகில், முற்றும் துறந்தவர்களையும் காமத்தில் ஆழ்த்தி வெல்லும் திறமை உடையவனும் மீன் கொடியினை உடையவனும் ஆகிய மன்மதனை விழித்து எரித்த சிவபெருமானது குற்றமற்ற திருவடிகளே புகலிடம் என்று கொள்வாயாக

இனிக்கும் தமிழ்

நன்னெறி - வாழ்க்கை என்னும் அதிசயம் 

வாழ்வின் ஒவ்வொரு நொடியும் ஒரு மிகப் பெரிய அதிசயம்.

மூச்சுக் காற்று வந்து போய்க் கொண்டிருக்கிறதே..

பிறந்தது முதல் ஓய்வின்றி இதயம் துடித்துக் கொண்டிருக்கின்றதே..

தன்னிச்சையாகத் தானே இவை செயல்படுகின்றன 


ஒவ்வொரு வினாடியும் இந்த உடலில் உயிர் உலவுவது மிகப் பெரிய அதிசயம் இல்லையா?


ஒன்பது வாயில்கள் இந்த உடலில். ஒன்றுக்கும் பூட்டு கிடையாது. 

காயமே இது பொய்.இது வெறும் காற்றடைத்தப் பை.ஒரு பலூன் போல..
இந்த ஓட்டை பலூனில் காற்று நிற்பது அதிசயமா , காற்று இறங்கிப் போவது அதிசயமா ?

பாடல்

வருந்தும் உயிர்ஒன்பான் வாயில் உடம்பில் 
பொருந்துதல் தானே புதுமை - தீருந்திழாய்
சீதநீர் பொள்ளல் சிறுகுடத்து நில்லாது
வீதலோ நிற்றல் வியப்பு.






பொருள்

வருந்தும் உயிர் = வருத்தப் படும் உயிர்

ஒன்பான் வாயில் உடம்பில் = ஒன்பது வழிகளை கொண்ட உடலில்

பொருந்துதல் தானே புதுமை = பொருந்தி இருப்பதுதானே புதுமை

தீருந்திழாய் = அழகான பெண்ணே

சீத நீர் = குளிர்ந்த நீர்

பொள்ளல் = ஓட்டை உள்ள 

சிறுகுடத்து = சின்ன குடத்தில்

நில்லாது = நிற்காமல்

வீதலோ  = ஒழுகிப் போவதோ

நிற்றல் = ஒழுகாமல் நிற்பதோ

வியப்பு = ஆச்சரியம் ?

இனிக்கும் தமிழ்

எல்லா பெண்களும் அரசிகள்தான்.

அவர்கள் எந்த நாட்டுக்கு அரசிகள் ? அவர்களின் படைகள் என்ன, அவர்களின் வெண் கொற்ற குடை எது ?

நள வெண்பா பாடிய புகழேந்திப் புலவர் கூறுகிறார்....

அச்சம், மடம், நாணம், பயிர்ப்பு என்ற நான்கு வித குணங்களே நான்கு விதமான படைகள் (இரதப் படை, யானைப் படை, குதிரைப்படை , காலாட்படை) , ஐந்து புலன்களும் அவர்களை வழி நடத்தும் அமைச்சர்களாக, இரண்டு கண்களும் வில்  படையும்,வேல் படியுமாக, அவர்களின் அழகிய முகமே வெண்கொற்றக் குடியாக பெண்மை அரசு செய்கிறது....


பாடல்

நாற்குணமும் நாற்படையா ஐம்புலனும் நல்லமைச்சா
ஆர்க்கும் சிலம்பே அணிமுரசா - வேற்படையும்
வாளுமே கண்ணா வதன மதிக்குடைக்கீழ்
ஆளுமே பெண்மை அரசு.

கொஞ்சி விளையாடும் தமிழ்

திருவிளையாடற் புராணம்- மரமும், மங்கையும்
--------------------------------------------------
பெண்கள் ஊடல் கொள்ளும் போது தங்கள் ஆபரணங்களை அணிந்து கொள்வது இல்லை. அவற்றைத் துறந்து வெறுமையாக இருப்பார்கள். வெயில் காலத்தில் மரங்கள் இலைகளை உதிர்த்து வெறுமையாக இருப்பதைப் போல.

காதல் கொண்டு கூடும்போது உள்ளம் மகிழ்ந்து உடல் பூரித்து குழைந்து இருப்பவர்களைப் போல, மழைக் காலத்தில் மரங்கள் தளிர் விட்டு மப்பும் மந்தாரமுமாக இருக்கும்.

அன்புக் காதலர்கள் அவர்களை விட்டு நீங்கினால் கண்ணில் நீர் வர உடல் எல்லாம் ஒரு வித பசலை படரும் அது மரங்களில் பசலை படர்வது போலவும்

ஒரு பெண் தன் காமத்தை, காதலை வாய் விட்டுச் சொன்னால் அது ஊர் பூராவும் வதந்தியாகப் பரவி விடும் அது மரங்களில் மலர்கள் கொத்து கொத்தாக பூத்து கிடப்பதைப் போல இருக்கிறது என்கிறார் பரஞ்சோதி முனிவர் திருவிளையாடற் புராணத்தில்.....

பாடல்

ஊடினார் போல வெம்பி யிலையுதிர்ந் துயிரன் னாரைக்
கூடினார் போல வெங்குங் குழைவரத் தழைத்து நீங்கி
வாடினார் போலக் கண்ணீர் வாரமெய் பசந்து மையல்
நீடினா ரலர்போற் பூத்து நெருங்கின மரங்க ளெல்லாம்.